Meedogenloze meritocratie | Boekrecensie

Maartje Schulz

Michael Sandel stelt in De tirannie van verdienste dat de meritocratie niet leidt tot rechtvaardigheid, maar juist tot hoogmoed bij de succesvolle en ressentiment bij wie achterblijft. Ook in een eerlijke meritocratie wekt het idee dat prestaties volledig aan eigen verdienste te danken zijn, een misleidend en hardvochtig beeld: wie faalt, is zelf schuldig. Dit ondermijnt solidariteit en rechtvaardigt ongelijkheid. Sandel wijst erop dat geluk, afkomst en omstandigheden een grote rol spelen, en pleit daarom voor meer erkenning en waardigheid van alle vormen van werk. Zijn analyse is scherp, maar oplossingen blijven vaag.