Liberaal Journaal | Het schadebeginsel als grens aan de vrijheid

Diverse auteurs onder regie van de TeldersStichting

Liberalen willen dat een individu maximale vrijheid kan genieten. Dit uitgangspunt geldt voor elk individu. Geen enkele burger kan claimen dat hij meer vrijheid zou mogen genieten dan een mede-burger. Het basale recht op vrijheid is niet het recht van de sterkste of de brutaalste. Vrijheid is niet onbegrensd. Ik heb de vrijheid helemaal los te gaan op een boksbal, maar niet de vrijheid om een ander mens of een bushokje in elkaar te slaan.

Onder liberalen wordt het schadebeginsel algemeen aanvaard als begrenzing. Het
is medio 19e eeuw geformuleerd door de befaamde liberale denker John Stuart Mill. Lees daarover meer in het hiernavolgende artikel. Met Mills schadebeginsel ‘in de
hand’ bepleiten liberalen dat een overheid zich buiten alle handelingen moet houden waarmee een individu een ander niet schaadt. Wat voor geloof iemand aanhangt, of dat hij juist géén geloof belijdt, wat voor kleding iemand draagt, wat je eet en drinkt, met wie je het bed deelt (mits de (volwassen) bedpartner(s) daar vrijwillig is/zijn), en
zo voort. Tegenwoordig vanzelfsprekend misschien, maar het zijn zaken waarmee kerken en overheden zich eeuwenlang wel uitvoerig hebben bemoeid. En als het om bijvoorbeeld eten en drinken gaat dreigt de overheid zich er nu toch weer mee te gaan bemoeien, bijvoorbeeld door ons tot het minder eten van vlees aan te zetten.