Leo Strauss, Sybrand Buma en de twist om demoderniteit

Niek Kok

In zijn H.J. Schoolezing pleitte Sybrand Buma voor een herwaardering van de joods-christelijke traditie als fundament voor Nederlandse normen en waarden, waarbij moderniteit in het verleden moet worden ingebed. Zijn betoog vertoont parallellen met Leo Strauss’ kritiek op ethisch relativisme en het gelijkstellen van vooruitgang aan moraliteit, maar vertoont ook interne tegenstrijdigheden. Buma idealiseert de christelijke traditie en verwart afnemende gemeenschapszin met normverval, terwijl hij andere wortels van de Westerse cultuur, zoals de Griekse filosofie, onderbelicht laat. Het artikel laat zien dat Buma’s pleidooi filosofisch inconsistent is en dat hij zelf de veronderstelde verwarring in de samenleving mede veroorzaakt.