
Lars Stevenson en Marlies Honingh
De discussie over artikel 23 van de Grondwet, dat onderwijsvrijheid waarborgt, laait opnieuw op in een laatmoderne samenleving die wordt gekenmerkt door diversiteit en fluïde identiteiten. Tegenstanders zien het artikel als verouderd en problematisch, vooral bij religieus onderwijs dat haaks zou staan op burgerschapswaarden. Vanuit een bestuurskundig-sociologisch perspectief betogen de auteurs dat artikel 23 juist toekomstbestendig is. Het bevat constitutieve regels die ruimte laten voor verschillende onderwijsvisies binnen gedeelde deugdelijkheidseisen. Hoewel dit spanningen oproept, voorkomt het politisering en stimuleert het vernieuwing. Zo weerspiegelt artikel 23 het liberale gedachtegoed van pluriformiteit, particulier initiatief en grenzen aan staatsingrijpen.