Het liberalisme verdient meer hartstocht en vernieuwingsdrift | Boekrecensie

Maartje Schulz

Francis Fukuyama verdedigt in Het liberalisme en zijn schaduwzijden het klassieke liberalisme als onmisbaar politiek ideaal, maar wijst op bedreigingen van zowel autoritair rechts als progressief-links. Hij stelt dat liberale principes zijn doorgeslagen: culturele autonomie in identiteitspolitiek en economische autonomie in neoliberalisme. Toch schiet zijn analyse tekort door begripsverwarring, tegenstrijdigheden en gebrek aan actualiteit. De oproep tot herwaardering van liberale kernwaarden is waardevol, maar Fukuyama biedt weinig inspiratie of concrete oplossingen voor hedendaagse uitdagingen als klimaatverandering en complottheorieën. Daarmee blijft zijn betoog eerder een waarschuwing tegen ontsporingen dan een vernieuwende verdediging van het liberalisme.