
John Jansen van Galen
Het Nederlandse beleid rond de dekolonisatie van Indonesië wordt vaak gekarakteriseerd als een hardnekkige poging het koloniale gezag te behouden. Toch lag het officieel doel vanaf 1942 bij een geleidelijk partnerschap op basis van gelijkwaardigheid, zoals koningin Wilhelmina beloofde. De uitvoering liep echter uit op een fiasco. Nederland faalde door het nationalisme niet serieus te nemen, Indonesiërs buiten besluitvorming te houden, wantrouwen jegens Soekarno, verdeeldheid tussen diplomatie en strijd, en funeste militaire acties. Ondanks formele overeenkomsten bleef Indonesië vastberaden op volledige onafhankelijkheid, wat uiteindelijk leidde tot een breuk en verlies van alle Nederlandse invloed.