De crisis van liberaal-democratische internationale orde

Ruud van Dijk

Historische vergelijkingen – zoals de Cuba­crisis van 1962, de Juli­crisis van 1914 en de depressie van de jaren dertig – tonen dat internationale crises zowel acuut als structureel kunnen zijn. De naoorlogse liberaal-democratische orde, onder leiding van de Verenigde Staten, bood decennialang stabiliteit, maar is sinds 9/11 onder druk komen te staan. Niet staten als Rusland of China vormen de grootste bedreiging, maar transnationale extremistische groepen in groeiende ‘failed states’. Ondanks afnemende legitimiteit en effectiviteit blijft de bestaande internationale architectuur het beste beschikbare kader om huidige mondiale instabiliteit te beheersen.