Cort van der Linden (1883-1969)

Mike van Raak

Sociaal-liberalisme ontstond in de 19e eeuw als reactie op de armoede en sociale problemen door industrialisatie. Sociaal-liberalen verwierpen radicaal laissez-faire en streefden naar een samenleving van verantwoordelijke individuen, waarbij beperkte staatsinterventie nodig werd geacht. Pieter Cort van der Linden jr. illustreert dit denken tijdens het Interbellum: hij bevorderde bedrijfsharmonie via coöperaties, legde nadruk op particulier initiatief en individuele verantwoordelijkheid, en verdedigde sociale wetgeving zonder staatsdwang. Zijn visie combineerde organistische staatsopvatting met harmonie tussen werkgever en werknemer, verschilde van socialisme en klassiek liberalisme, en vormt een nabloei van het Nederlandse sociaal-liberalisme rond 1900.